|
In het begin van de jaren 60 streek Raptim 'definitief' neer op De Pampert. Alom was er waardering voor de in die tijd unieke sportaccommodatie, al duurde het nog tot de jaren zeventig voordat Raptim de beschikking kreeg over een eigen kantine. Al gauw was dit onderkomen te klein en in 1977 werd in snel tempo met behulp van een groot aantal vrijwilligers een nieuwe clubaccommodatie gebouwd. Ondanks veel verzet van de vereniging werd men in 1978 gedwongen te verhuizen naar De Klinkenvlier, waar de gemeente voor een tijdelijk onderkomen ('noodvelden') had gezorgd. Het meeverhuisde clubhuis kreeg hier de naam 'Pikolan'. Deze naam draagt het huidige clubhuis nog steeds. Lang heeft de strijd van de Raptimbestuurders met de gemeente geduurd om toch eindelijk eens wat voortgang te krijgen in de verwezenlijking van een nieuwe, definitieve accommodatie.
In 1975 werd er door de mannen van het eerste elftal de stap naar de derde klasse gemaakt. Het kampioenschap in de vierde klasse was een feit. Bekende namen als Willie Linneman, Alidus Moddejongen, Jan Sewüster, Frans Bosman, Peter Geerdink, Henk Stroeve, Richard Schepers, Gerard Bruins etc. vierden hun kampioenschap uitbundig. Na een sterk seizoen onder leiding van trainer wijlen Jaap Schipper werd er terecht aanspraak gemaakt op de titel. Dit was tevens het vooralsnog laatste kampioenschap van Raptim 1.
Een zwarte dag in de geschiedenis van Raptim was het uitbranden van het VW-busje in september 1979. Gelukkig deden zich hierbij geen persoonlijke ongelukken voor. Een groot aantal zakenlieden zorgden ervoor dat er spoedig een andere bus kon worden aangeschaft en de jeugd dus weer op goede wijze naar de uitwedstrijden kon worden vervoerd.
Ook werd in die tijd (jaren 60) de naam R.K.V.V. Raptim gewijzigd in V.V. Raptim. Maar Raptim heeft dan allang haar bestaansrecht in de vestingstad bewezen.
|
Algemeen 
